پایان توهمِ «ناجی‌گرایی»؛ چرا رأی‌دهندگان و جنبش‌های مردمی ترمز «راست افراطی» و جنگ‌طلبان را کشیدند؟ در بررسی تحولات سیاسی جهان و ایران، یک حقیقت تلخ اما ریشه‌ای همواره خودنمایی کرده است: وابستگی فکری و امید بستنِ اقشاری از جامعه به «ناجیِ بیرونی»، دولت‌های غربی یا قدرت‌های خارجی. از سوی دیگر، در سال‌های اخیر، جریان‌های راست افراطی، پوپولیست و جنگ‌طلب در صحنه بین‌الملل تلاش کردند با سوار شدن بر موج نارضایتی‌ها و بحران‌های جهانی، خود را ناجی ملت‌ها معرفی کنند. اما تحولات میدانی، پیامدهای فاجعه‌بار جنگ‌افروزی‌ها به پشتوانه لابی‌های جنگ‌طلب (مانند مهره‌چینی‌های نتانیاهو و متحدانش در منطقه)، و هوشیاری

ریشه‌شناسی یک برچسب امنیتی؛ چرا اصطلاح «مارکسیست اسلامی» دروغی ۵۰ ساله است؟ در بررسی تاریخ معاصر ایران، یکی از ابزارهای دائمیِ جریان‌های استبدادی برای حذف رقیبان سیاسی و فکری، استفاده از برچسب‌های جعلی و جنگ روانی بوده است. در این میان، اصطلاح خودساخته‌ی «مارکسیست اسلامی» (یا التقاطی) یکی از عجیب‌ترین و در عین حال مکارانه‌ترین برچسب‌های سیاسی است که بیش از نیم قرن است به عنوان سلاحی علیه سازمان مجاهدین خلق ایران به کار گرفته می‌شود. بررسی ریشه‌های این اصطلاح نشان می‌دهد که برخلاف ادعاهای مطرح‌شده، این واژه نه حاصل یک پژوهش فلسفی یا جامعه‌شناختی، بلکه محصول اتاق‌های

 مهندسی معکوس، ابزاروارگی ایدئولوژیک و رزمِ زنانِ آگاه ابزاروارگی زنان و حکومت کنونی در حالی که در دوران پهلوی با «فمینیسم دولتی و مدرنیزاسیون آمرانه» روبه‌رو بودیم که تلاش می‌کرد با ویترینی از تجدد و آزادی‌های ظاهری (اما کاملاً کنترل‌شده و از بالا به پایین)، مشروعیت کسب کند، با پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ و استقرار حکومت کنونی، چرخشی صدوهشتاد درجه‌ای اما با همان ماهیت ابزارانگارانه رخ داد. در این دوره جدید، «ویترین» از تجدد به سنتِ ایدئولوژیک تغییر کرد، اما نگاهِ ابزاری به زن و محرومیت او از «عاملیت مستقل» نه تنها از بین نرفت، بلکه در ساختاری سیستماتیک‌تر

فمینیسم دولتی در دوره پهلوی؛ از ویترین مدرنیزاسیون آمرانه تا وابستگی سیاسی گرداوری از تحریریه نقطه نگاه بررسی تاریخ معاصر ایران نشان می‌دهد که یکی از پیچیده‌ترین و در عین حال انحرافی‌ترین مسیرها در حوزه حقوق زنان، پدیده‌ای به نام «فمینیسم دولتی و مدرنیزاسیون آمرانه» در دوران حکومت پهلوی (از رضاشاه تا محمدرضاشاه) بوده است. در نگاه نخست، ویترین این دوره پر از عناوین جذاب و پیشرو است: از صدور فرمان کشف حجاب و تأسیس مدارس دخترانه گرفته تا اعطای حق رأی در انقلاب سفید و تصویب قوانین حمایت خانواده. فمینیسم دولتی در دوره پهلوی فمینیسم دولتی در